လေဆာဂဟေဆက်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်အပေါ် အကာအကွယ်ပေးသောဓာတ်ငွေ့ကန့်သတ်ချက်များ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု

လေဆာဂဟေဆက်နည်းပညာ၎င်း၏ မြင့်မားသော စွမ်းအင်သိပ်သည်းဆ၊ အပူဝင်ရောက်မှုနည်းခြင်းနှင့် ထိတွေ့မှုမရှိသော ဝိသေသလက္ခဏာများကြောင့် ခေတ်မီတိကျစွာထုတ်လုပ်ခြင်းတွင် အဓိကလုပ်ငန်းစဉ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်၊ ဂဟေဆော်နေစဉ်အတွင်း အရည်ပျော်နေသောရေကန်နှင့် လေထုထိတွေ့မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အောက်ဆီဒေးရှင်း၊ porosity နှင့် အစိတ်အပိုင်းလောင်ကျွမ်းခြင်းကဲ့သို့သော ပြဿနာများသည် ဂဟေဆက်၏ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ဝန်ဆောင်မှုသက်တမ်းကို ပြင်းထန်စွာကန့်သတ်ထားသည်။ ဂဟေပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် အဓိကကြားခံအနေဖြင့်၊ အကာအကွယ်ဓာတ်ငွေ့၏ အမျိုးအစား၊ စီးဆင်းမှုနှုန်းနှင့် လေမှုတ်ခြင်းပုံစံ ရွေးချယ်မှုသည် ပစ္စည်းဝိသေသလက္ခဏာများ (ဓာတုလှုပ်ရှားမှု၊ အပူစီးကူးနိုင်စွမ်းကဲ့သို့) နှင့် ပြား၏အထူတို့နှင့် ဆက်စပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

အကာအကွယ်ဓာတ်ငွေ့အမျိုးအစားများ

ဓာတ်ငွေ့ကာကွယ်ခြင်း၏ အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အောက်ဆီဂျင်ကို သီးခြားခွဲထုတ်ခြင်း၊ အရည်ပျော်နေသော ရေကန်၏ အပြုအမူကို ထိန်းညှိခြင်းနှင့် စွမ်းအင်ချိတ်ဆက်မှု၏ ထိရောက်မှုကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေခြင်းတွင် တည်ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ ဓာတုဂုဏ်သတ္တိများအပေါ် အခြေခံ၍ ဓာတ်ငွေ့ကာကွယ်ခြင်းကို အစွမ်းမဲ့ဓာတ်ငွေ့များ (အာဂွန်၊ ဟီလီယမ်) နှင့် တက်ကြွသောဓာတ်ငွေ့များ (နိုက်ထရိုဂျင်၊ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်) အဖြစ် ခွဲခြားနိုင်သည်။ အစွမ်းမဲ့ဓာတ်ငွေ့များသည် ဓာတုဗေဒတည်ငြိမ်မှု မြင့်မားပြီး အရည်ပျော်နေသော ရေကန်၏ အောက်ဆီဒေးရှင်းကို ထိရောက်စွာ ကာကွယ်နိုင်သော်လည်း အပူရူပဗေဒဂုဏ်သတ္တိများတွင် ၎င်းတို့၏ သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားချက်များသည် ဂဟေဆက်ခြင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုကို သိသိသာသာ သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အာဂွန် (Ar) သည် သိပ်သည်းဆမြင့်မားသည် (1.784 kg/m³) ရှိပြီး တည်ငြိမ်သော အပေါ်ယံလွှာကို ဖွဲ့စည်းနိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ အပူစီးကူးမှုနည်းပါးခြင်း (0.0177 W/m·K) သည် အရည်ပျော်နေသော ရေကန်ကို နှေးကွေးစွာ အအေးခံစေပြီး ဂဟေဆက်ခြင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုကို တိမ်မြုပ်စေသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဟီလီယမ် (He) သည် အာဂွန်ထက် အပူစီးကူးမှု ရှစ်ဆပိုများသည် (0.1513 W/m·K) ဖြစ်ပြီး အရည်ပျော်နေသော ရေကန်၏ အအေးခံမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်ပြီး ဂဟေဆက်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ သိပ်သည်းဆနည်းပါးခြင်း (0.1785 kg/m³) သည် လွတ်မြောက်လွယ်စေပြီး အကာအကွယ်အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ပိုမိုမြင့်မားသော စီးဆင်းမှုနှုန်း လိုအပ်ပါသည်။ နိုက်ထရိုဂျင် (N₂) ကဲ့သို့သော တက်ကြွသောဓာတ်ငွေ့များသည် အချို့သောအခြေအနေများတွင် အစိုင်အခဲအရည်အားကောင်းစေခြင်းဖြင့် ဂဟေဆက်အစွမ်းသတ္တိကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော်လည်း အလွန်အကျွံအသုံးပြုခြင်းသည် porosity သို့မဟုတ် brittle phase များ အနည်ကျခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ duplex stainless steel ကို ဂဟေဆက်သောအခါ၊ အရည်ပျော်နေသော pool ထဲသို့ နိုက်ထရိုဂျင်ပျံ့နှံ့မှုသည် ferrite/austenite phase balance ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး ချေးခံနိုင်ရည်ကို လျော့ကျစေသည်။

ပုံ ၁။ 304L သံမဏိကို လေဆာဖြင့် ဂဟေဆော်ခြင်း (အပေါ်)- Ar ဓာတ်ငွေ့ကာကွယ်ခြင်း၊ (အောက်ခြေ)- N2 ဓာတ်ငွေ့ကာကွယ်ခြင်း

လုပ်ငန်းစဉ်ယန္တရား၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ဟီလီယမ်၏ မြင့်မားသော အိုင်းယွန်းဓာတ်ပြုမှုစွမ်းအင် (24.6 eV) သည် ပလာစမာအကာအကွယ်ပေးသည့် အာနိသင်ကို ဖိနှိပ်ပြီး လေဆာစွမ်းအင်စုပ်ယူမှုကို မြှင့်တင်ပေးသောကြောင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုအနက်ကို တိုးမြင့်စေပါသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အာဂွန်၏ နိမ့်သော အိုင်းယွန်းဓာတ်ပြုမှုစွမ်းအင် (15.8 eV) သည် ပလာစမာတိမ်တိုက်များ ဖြစ်ပေါ်စေတတ်သောကြောင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို လျှော့ချရန် defocusing သို့မဟုတ် pulse modulation လိုအပ်ပါသည်။ ထို့အပြင်၊ တက်ကြွသောဓာတ်ငွေ့များနှင့် အရည်ပျော်နေသောရေကန် (သံမဏိတွင် Cr နှင့် နိုက်ထရိုဂျင်ဓာတ်ပြုခြင်းကဲ့သို့) အကြား ဓာတုဗေဒဓာတ်ပြုမှုသည် ဂဟေဆက်ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး ပစ္စည်းဂုဏ်သတ္တိများအပေါ် အခြေခံ၍ ဂရုတစိုက်ရွေးချယ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

ပစ္စည်းအသုံးချမှု ဥပမာများ-

• သံမဏိ- ပြားပါး (<3 mm) ဂဟေဆက်ခြင်းတွင် အာဂွန်သည် မျက်နှာပြင်ပြီးစီးမှုကို သေချာစေပြီး 1.5 mm ကာဗွန်နည်းသံမဏိဂဟေဆက်ချုပ်ရိုးအတွက် အောက်ဆိုဒ်အလွှာအထူ 0.5 μm သာရှိသည်။ ပြားထူများ (>10 mm) အတွက်၊ ထိုးဖောက်မှုအနက်ကို မြှင့်တင်ရန် ဟီလီယမ် (He) အနည်းငယ်ထည့်ရန် လိုအပ်သည်။

• သံမဏိ- အာဂွန်ကာကွယ်မှုသည် Cr ဒြပ်စင်ဆုံးရှုံးမှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး၊ ၃ မီလီမီတာအထူ ၃၀၄ သံမဏိဂဟေဆက်တွင် Cr ပါဝင်မှု ၁၈.၂% သည် အခြေခံသတ္တု၏ ၁၈.၅% နှင့် နီးကပ်လာပါသည်။ duplex သံမဏိအတွက်၊ အချိုးအစားကို ဟန်ချက်ညီစေရန် Ar-N₂ ရောစပ်မှု (N₂ ≤ ၅%) လိုအပ်သည်။ လေ့လာမှုများအရ ၈ မီလီမီတာအထူ ၂၂၀၅ duplex သံမဏိအတွက် Ar-2% N₂ ရောစပ်မှုကို အသုံးပြုသောအခါ၊ ferrite/austenite အချိုးသည် ၄၈:၅၂ တွင် တည်ငြိမ်ပြီး 780 MPa ၏ ဆွဲဆန့်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ၎င်းသည် သန့်စင်သော အာဂွန်ကာကွယ်မှု (720 MPa) ထက် သာလွန်ပါသည်။

• အလူမီနီယမ်အလွိုင်း- ပါးလွှာသောပြား (<3 mm): အလူမီနီယမ်အလွိုင်းများ၏ မြင့်မားသောရောင်ပြန်ဟပ်မှုသည် စွမ်းအင်စုပ်ယူမှုနှုန်းနည်းပါးစေပြီး ဟီလီယမ်သည် ၎င်း၏မြင့်မားသောအိုင်းယွန်းဓာတ်ပြုမှုစွမ်းအင် (24.6 eV) ဖြင့် ပလာစမာကို တည်ငြိမ်စေနိုင်သည်။ သုတေသနပြုချက်များအရ ၂ မီလီမီတာအထူ 6061 အလူမီနီယမ်အလွိုင်းကို ဟီလီယမ်ဖြင့်ကာကွယ်သောအခါ ထိုးဖောက်မှုအနက်သည် 1.8 မီလီမီတာအထိရောက်ရှိပြီး အာဂွန်နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက 25% တိုးလာပြီး porosity rate သည် 1% ထက်နိမ့်သည်။ အထူပြားများ (>5 mm): အလူမီနီယမ်အလွိုင်းအထူပြားများသည် မြင့်မားသောစွမ်းအင်ထည့်သွင်းမှုလိုအပ်ပြီး ဟီလီယမ်-အာဂွန်အရောအနှော (He:Ar = 3:1) သည် ထိုးဖောက်မှုအနက်နှင့် ကုန်ကျစရိတ်နှစ်မျိုးလုံးကို ဟန်ချက်ညီစေနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ၈ မီလီမီတာအထူ 5083 ပြားများကို ဂဟေဆော်သောအခါ၊ ရောနှောဓာတ်ငွေ့ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ထိုးဖောက်မှုအနက်သည် 6.2 မီလီမီတာအထိရောက်ရှိပြီး သန့်စင်သောအာဂွန်ဓာတ်ငွေ့နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက 35% တိုးလာပြီး ဂဟေဆော်ကုန်ကျစရိတ်ကို 20% လျှော့ချပေးသည်။

မှတ်ချက်- မူရင်းစာသားတွင် အမှားအယွင်းအချို့နှင့် မညီညွတ်မှုများ ပါဝင်သည်။ ပေးထားသော ဘာသာပြန်ဆိုချက်သည် ပြင်ဆင်ပြီး ညီညွတ်သော စာသားဗားရှင်းကို အခြေခံထားသည်။

အာဂွန်ဓာတ်ငွေ့စီးဆင်းမှုနှုန်း၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု

အာဂွန်ဓာတ်ငွေ့စီးဆင်းမှုနှုန်းသည် အရည်ပျော်ကန်၏ ဓာတ်ငွေ့လွှမ်းခြုံနိုင်စွမ်းနှင့် အရည်ဒိုင်းနမစ်ကို တိုက်ရိုက်အကျိုးသက်ရောက်စေသည်။ စီးဆင်းမှုနှုန်း မလုံလောက်သောအခါ၊ ဓာတ်ငွေ့အလွှာသည် လေကို လုံးဝခွဲထုတ်၍မရဘဲ၊ အရည်ပျော်ကန်အနားသည် အောက်ဆီဒေးရှင်းဖြစ်ခြင်းနှင့် ဓာတ်ငွေ့အပေါက်များဖွဲ့စည်းခြင်းတို့ ဖြစ်တတ်သည်။ စီးဆင်းမှုနှုန်း အလွန်မြင့်မားသောအခါ၊ ၎င်းသည် turbulence ကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် အရည်ပျော်ကန်မျက်နှာပြင်ကို ဆေးကြောပြီး ဂဟေဆက်ခြင်း သို့မဟုတ် အစက်အပြောက်များကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ Reynolds အရည်စက်ပြင်နံပါတ် (Re = ρvD/μ) အရ၊ စီးဆင်းမှုနှုန်း တိုးလာခြင်းသည် ဓာတ်ငွေ့စီးဆင်းမှုအလျင်ကို တိုးစေလိမ့်မည်။ Re > 2300 တွင်၊ laminar စီးဆင်းမှုသည် turbulent စီးဆင်းမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ၎င်းသည် အရည်ပျော်ကန်၏ တည်ငြိမ်မှုကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့်၊ critical flow rate ကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို စမ်းသပ်မှုများ သို့မဟုတ် ဂဏန်းသင်္ချာသရုပ်ဖော်မှုများ (CFD ကဲ့သို့) မှတစ်ဆင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် လိုအပ်သည်။

ပုံ ၂။ ဂဟေဆက်ကြောင်းအပေါ် မတူညီသော ဓာတ်ငွေ့စီးဆင်းမှုနှုန်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများ

စီးဆင်းမှု အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းကို ပစ္စည်း၏ အပူစီးကူးနိုင်စွမ်းနှင့် ပြားအထူတို့နှင့် ပေါင်းစပ်၍ ချိန်ညှိသင့်သည်-

• သံမဏိနှင့် သံမဏိအတွက်- သံမဏိပြားပါးများအတွက် (၁-၂ မီလီမီတာ)၊ စီးဆင်းမှုနှုန်းသည် ၁၀-၁၅ လီတာ/မိနစ် ဖြစ်သင့်သည်။ အထူပြားများ (၆ မီလီမီတာထက်ကျော်လွန်သော) အတွက်၊ အမြီးဓာတ်တိုးခြင်းကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် ၁၈-၂၂ လီတာ/မိနစ်အထိ တိုးမြှင့်သင့်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ၆ မီလီမီတာအထူ 316L သံမဏိ၏ စီးဆင်းမှုနှုန်းသည် ၂၀ လီတာ/မိနစ်ဖြစ်သောအခါ၊ HAZ မာကျောမှု၏ တစ်ပြေးညီဖြစ်မှုကို ၃၀% တိုးတက်စေသည်။

• အလူမီနီယမ်သတ္တုစပ်အတွက်- အပူစီးကူးမှုမြင့်မားခြင်းသည် ကာကွယ်မှုအချိန်ကို တိုးချဲ့ရန်အတွက် မြင့်မားသောစီးဆင်းမှုနှုန်း လိုအပ်ပါသည်။ ၃ မီလီမီတာအထူ ၇၀၇၅ အလူမီနီယမ်သတ္တုစပ်အတွက်၊ စီးဆင်းမှုနှုန်း ၂၅-၃၀ လီတာ/မိနစ်ဖြစ်သောအခါ porosity နှုန်းသည် အနိမ့်ဆုံး (၀.၃%) ဖြစ်သည်။ သို့သော် အလွန်ထူသောပြားများ (၁၀ မီလီမီတာထက်ကျော်လွန်သော) အတွက်၊ လှိုင်းထခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် composite blowing နှင့် ပေါင်းစပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

မှုတ်ဓာတ်ငွေ့မုဒ်၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု

မှုတ်ဓာတ်ငွေ့မုဒ်သည် အရည်ပျော်ကန်၏စီးဆင်းမှုပုံစံနှင့် ဓာတ်ငွေ့စီးဆင်းမှု၏ ဦးတည်ရာနှင့် ဖြန့်ဖြူးမှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့် ချို့ယွင်းချက်နှိမ်နင်းရေးအကျိုးသက်ရောက်မှုကို တိုက်ရိုက်အကျိုးသက်ရောက်စေသည်။ မှုတ်ဓာတ်ငွေ့မုဒ်သည် မျက်နှာပြင်တင်းမာမှု gradient နှင့် Marangoni စီးဆင်းမှု (Marangoni စီးဆင်းမှု) ကို ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် အရည်ပျော်ကန်၏စီးဆင်းမှုကို ထိန်းညှိပေးသည်။ ဘေးတိုက်မှုတ်ခြင်းသည် အရည်ပျော်ကန်ကို သတ်မှတ်ထားသော ဦးတည်ရာသို့ စီးဆင်းစေပြီး အပေါက်များနှင့် slag ပါဝင်မှုကို လျှော့ချပေးသည်။ ပေါင်းစပ်မှုတ်ခြင်းသည် ဘက်ပေါင်းစုံဓာတ်ငွေ့စီးဆင်းမှုမှတစ်ဆင့် စွမ်းအင်ဖြန့်ဖြူးမှုကို ဟန်ချက်ညီစေခြင်းဖြင့် ဂဟေဆက်ဖွဲ့စည်းမှု၏ တစ်ပြေးညီဖြစ်မှုကို တိုးတက်စေနိုင်သည်။

လေမှုတ်ခြင်း၏ အဓိကနည်းလမ်းများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည်-

• Coaxial blowing: ဓာတ်ငွေ့စီးဆင်းမှုကို လေဆာရောင်ခြည်နှင့်အတူ coaxial ထုတ်လွှတ်ပြီး အရည်ပျော်နေသောရေကန်ကို ညီမျှစွာဖုံးအုပ်ထားသောကြောင့် မြန်နှုန်းမြင့်ဂဟေဆော်ရန်အတွက် သင့်လျော်ပါသည်။ ၎င်း၏အားသာချက်မှာ လုပ်ငန်းစဉ်တည်ငြိမ်မှုမြင့်မားသော်လည်း ဓာတ်ငွေ့စီးဆင်းမှုသည် လေဆာအာရုံစူးစိုက်မှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ မော်တော်ကားသွပ်ရည်စိမ်သံမဏိပြား (1.2 မီလီမီတာ) ပေါ်တွင် coaxial blowing ကိုအသုံးပြုသောအခါ၊ ဂဟေဆက်ခြင်းအမြန်နှုန်းကို 40 မီလီမီတာ/စက္ကန့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်ပြီး spatter rate သည် 0.1 ထက်နည်းသည်။

• ဘေးတိုက်မှုတ်ခြင်း- ဓာတ်ငွေ့စီးဆင်းမှုကို အရည်ပျော်နေသောရေကန်၏ဘေးမှ ထည့်သွင်းပြီး ပလာစမာ သို့မဟုတ် အောက်ခြေအညစ်အကြေးများကို ဦးတည်ချက်ဖြင့် ဖယ်ရှားရန် အသုံးပြုနိုင်ပြီး နက်ရှိုင်းစွာထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သော ဂဟေဆက်ခြင်းအတွက် သင့်လျော်ပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ၁၂ မီလီမီတာအထူ Q345 သံမဏိကို ၃၀ ဒီဂရီထောင့်ဖြင့် မှုတ်သောအခါ၊ ဂဟေထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုနှုန်းသည် ၁၈% တိုးလာပြီး အောက်ခြေ porosity နှုန်းသည် ၄% မှ ၀.၈% အထိ လျော့ကျသွားသည်။

• ပေါင်းစပ်မှုတ်ခြင်း- coaxial နှင့် sideways မှုတ်ခြင်းကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် အောက်ဆီဒေးရှင်းနှင့် plasma interference ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှိမ်နင်းနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ double nozzle ဒီဇိုင်းပါရှိသော 3 မီလီမီတာအထူ 6061 အလူမီနီယမ်အလွိုင်းအတွက် porosity rate ကို 2.5% မှ 0.4% အထိ လျှော့ချပေးပြီး tensile strength သည် အခြေခံပစ္စည်း၏ 95% အထိ ရောက်ရှိသည်။

ဂဟေဆက်ခြင်း အရည်အသွေးအပေါ် ကာရံထားသော ဓာတ်ငွေ့၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် အခြေခံအားဖြင့် စွမ်းအင်လွှဲပြောင်းမှု၊ အရည်ပျော်နေသော ရေကန်၏ သာမိုဒိုင်းနမစ်နှင့် ဓာတုဓာတ်ပြုမှုများ ထိန်းညှိခြင်းတို့မှ ပေါက်ဖွားလာပါသည်။

၁။ စွမ်းအင်လွှဲပြောင်းမှု- ဟီလီယမ်၏ အပူစီးကူးမှုမြင့်မားခြင်းသည် အရည်ပျော်နေသောရေကန်၏အအေးကို အရှိန်မြှင့်ပေးပြီး အပူဒဏ်ခံရသောဇုန် (HAZ) ၏အကျယ်ကို လျှော့ချပေးသည်။ အာဂွန်၏ အပူစီးကူးမှုနည်းခြင်းသည် အရည်ပျော်နေသောရေကန်၏တည်ရှိမှုအချိန်ကို ရှည်ကြာစေပြီး ၎င်းသည် ပါးလွှာသောပြားများ၏မျက်နှာပြင်ဖွဲ့စည်းခြင်းအတွက် အကျိုးရှိသည်။

၂။ အရည်ပျော်နေသော ရေကန် တည်ငြိမ်မှု- ဓာတ်ငွေ့စီးဆင်းမှုသည် ဖြတ်အားမှတစ်ဆင့် အရည်ပျော်နေသော ရေကန်၏ စီးဆင်းမှုကို သက်ရောက်မှုရှိပြီး သင့်လျော်သော စီးဆင်းမှုနှုန်းသည် အစက်အပြောက်များကို နှိမ်နင်းနိုင်သည်။ အလွန်အကျွံစီးဆင်းမှုနှုန်းသည် vortex ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ဂဟေဆက်ချို့ယွင်းမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။

၃။ ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာကာကွယ်မှု- အစွမ်းမဲ့ဓာတ်ငွေ့များသည် အောက်ဆီဂျင်ကို သီးခြားခွဲထုတ်ပြီး သတ္တုစပ်ဒြပ်စင်များ (Cr၊ Al ကဲ့သို့သော) ၏ အောက်ဆီဒေးရှင်းကို ကာကွယ်ပေးသည်။ တက်ကြွသောဓာတ်ငွေ့များ (N₂ ကဲ့သို့သော) သည် အစိုင်အခဲအရည်အားကောင်းစေခြင်း သို့မဟုတ် ဒြပ်ပေါင်းဖွဲ့စည်းခြင်းမှတစ်ဆင့် ဂဟေဆက်ဂုဏ်သတ္တိများကို ပြောင်းလဲစေသော်လည်း ပါဝင်မှုကို တိကျစွာထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။